Obowiązki dotyczące prawidłowego rozliczania podatku dochodowego z tytułu wynagrodzenia za pracę realizuje co do zasady pracodawca. W myśl art. 26a ustawy Ordynacja podatkowa (dalej: op) pracodawca jako płatnik ponosi odpowiedzialność z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia podstawy opodatkowania z dochodów pracownika, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof) – do wysokości zaliczki, do której pobrania jest zobowiązany. To pracodawca odpowiada całym swoim majątkiem za podatek niepobrany lub pobrany, lecz niewpłacony, chyba że nie pobrano go z winy pracownika-podatnika (art. 30 § 1, 3 i 5 op).
Każde świadczenie jest przychodem, jednak nie każde świadczenie wypłacone lub przekazane pracownikowi będzie podlegało opodatkowaniu. Znajomość przepisów regulujących to zagadnienie jest niezbędna, przede wszystkim ze względu na wspomnianą już odpowiedzialność płatnika (zob. wyrok NSA z 9 czerwca 2000 r., I SA/Lu 250/99).
[...]
Autor jest prawnikiem, pracownikiem organów podatkowych.