Finanse publiczne

Strona główna » Lipiec 2018 » Rachunkowość » Rachunkowość w pytaniach i odpowiedziach

Brosz o finansach

Listopad 2018

Polecamy

Książki

Publikacje wydawane w ramach Biblioteki Finanse Publiczne oraz Biblioteki Administracja Publiczna to profesjonalne i praktyczne opracowania podejmujące zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej administracji publicznej. więcej »

 
Elżbieta Gaździk

Rachunkowość w pytaniach i odpowiedziach

Na pytania z rachunkowości budżetowej odpowiada Elżbieta Gaździk – zastępca dyrektora ds. ekonomiczno-finansowych, główna księgowa samorządowej jednostki budżetowej.

Samorządowa jednostka budżetowa uzyskuje dochody z tytułu najmu i dzierżawy składników majątkowych. Dochody te są ewidencjonowane na koncie 221 „Należności z tytułu dochodów budżetowych”. Zgodnie z postanowieniami umów zawartych z kontrahentami należności z wymienionych tytułów są płatne w częściach, na podstawie przekazanych kontrahentom faktur. W jaki sposób jednostka powinna ewidencjonować przypisy z tytułu należności wynikających ze wskazanych umów? Prosimy o rozstrzygnięcie, czy podstawą dokonania przypisu w księgach rachunkowych jest zawarta z kontrahentem umowa cywilno­prawna, opiewająca na całość należności z tytułu dzierżawy, czy też sukcesywnie wystawiane w ciągu roku faktury obejmujące kolejne części należności?

Podstawą dokonania przypisu należności oraz przychodu z tytułu najmu czy dzierżawy będą sukcesywnie wystawiane faktury za poszczególne okresy ustalone w umowie, np. za okresy miesięczne. 

Każda jednostka budżetowa prowadzi swoje księgi rachunkowe zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (dalej: uor), przepisami ustawy o finansach publicznych oraz rozporządzeń wydanych na jej podstawie, w tym w szczególności rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (art. 40 ustawy o finansach publicznych).

Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej (art. 20 ust. 2 uor). Zapisy dotyczące danej operacji gospodarczej w księgach rachunkowych muszą być zgodne z treścią ekonomiczną operacji wynikającej z dowodu księgowego. 

Przez operację gospodarczą (odzwierciedlaną w księgach rachunkowych) należy rozumieć każde zdarzenie gospodarcze, które ma wpływ na aktywa lub pasywa jednostki. Zdarzeniem gospodarczym będzie w omawianym przypadku podpisanie umowy z najemcą czy dzierżawcą. Zdarzenie gospodarcze jest pojęciem szerszym niż operacja gospodarcza – każda operacja gospodarcza jest zdarzeniem gospodarczym, lecz nie każde zdarzenie gospodarcze jest operacją gospodarczą.

Oznacza to, że umowa zawarta z najemcą czy dzierżawcą nie może stanowić podstawy dokonania przypisu należności i przychodu w księgach rachunkowych jednostki. Podstawę tę będzie natomiast stanowiła faktura z tytułu najmu czy dzierżawy wystawiona za ustalony w umowie okres rozliczeniowy i odzwierciedlająca rzeczywisty przebieg operacji gospodarczej, a zarazem zawierająca dane określone w art. 21 uor dla dowodu księgowego, czyli:

1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
2) określenie stron (nazwy adresy) dokonujących operacji gospodarczych;
3) opis operacji oraz jej wartość;
4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą – także datę sporządzenia dowodu;
5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;
6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.


Od 1 stycznia 2018 r. w jednostce uruchomiono magazyn, do którego są przyjmowane materiały biurowe oraz różnego rodzaju materiały eksploatacyjne. Jak należy zaewidencjonować zakup materiałów według cen nabycia i jak ująć tę operację w kosztach?

Sposób ewidencji zakupu rzeczowych aktywów obrotowych, do których zaliczamy m.in. materiały zakupione przez jednostkę, powinien wynikać z zasad rachunkowości (polityki rachunkowości) przyjętych w jednostce. Zasady te ustala w formie pisemnej kierownik jednostki (co potwierdza art. 10 ust. 2 ustawy o rachunkowości). 

W rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej wskazano, że podstawowym kontem do ewidencji zapasów materiałów znajdujących się w magazynach własnych oraz do ich rozliczenia jest konto 310 „Materiały”. Ewidencja na tym koncie może odbywać się bezpośrednio w korespondencji z kontem 201 „Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami” lub za pośrednictwem konta 300 „Rozliczenie zakupu”.

[...]

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.